Wenteltrap

2010-02-22T00:34:00.004+01:00

Heb je er ooit bij stilgestaan hoe lang een telefoonbatterij erover doet om leeg te gaan? Nee? Ik ook niet, tot zonet. Het zit namelijk zo: sinds vrijdagavond gaf mijn telefoon nog één streepje aan. Normaal gesproken is dat een reden om mijn oplader op te zoeken. Maar daar had ik geen zin in. De volgende ochtend leefde mijn telefoon nog. En toen ik hem 's avonds na mijn werk uit zijn rood-wit gestippelde hoesje haalde, leefde hij ook nog. Met nog steeds een heel streepje. Hoe doet-ie het toch, vroeg ik me af. Sinds vanavond heeft hij geen enkel streepje meer. Hij trilt om de zoveel minuten (waarop ik blij opkijk of het toch misschien geen sms'je is) om aan te geven dat de batterij toch echt, écht bijna leeg is. En dat doet hij nu al een paar uur. Ben benieuwd hoe lang hij het nog volhoudt. Hulde aan mijn telefoon.

2010-01-17T15:28:00.001+01:00

Osama (Bin Laden) verwisselen met Obama. Het gebeurde echt, in het Dagblad van het Noorden van zaterdag. Pijnlijk foutje.

2010-01-05T12:05:00.003+01:00

Ik heb een koffer. Een heel erg leuke, al zeg ik het zelf. Hij is zwart met roze stippen. En een strikje. Het is een rolkoffer, een trolley. Zo'n ding dat iedereen irritant vindt, vooral bij het verlaten van een trein. Ik vind het handig. Want voor die paar dagen per week dat ik op kamers zit, heb ik enorm veel troep nodig. En die troep hoef ik dan niet te tillen, maar kan ik fijn achter me aan trekken. In weer en wind, dacht ik tot nu toe. Maar wat blijkt: niet in elk weer. Want gemeente Zwolle vindt het niet nodig troittoirs en voetgangerspaden sneeuwvrij te maken. Dus het was een ploetertocht, vanochtend, naar mijn kamer. Mijn armspieren varen er wel bij.

2009-12-31T15:10:00.003+01:00

Oudjaarsdag. Weer een jaar voorbij. Ik ga niet melancholisch alle voorbije gebeurtenissen bespreken. Wat geweest is, is geweest. Ik wil het graag over oudjaarsdag hebben. Mijn vader en ik hebben namelijk sinds een paar jaar een traditie in het leven geroepen. Wij gaan op oudjaarsochtend met z'n tweeën naar Duitsland. Dat klinkt heel wat, maar we wonen dichtbij de grens. Het is dus geen wereldreis. De reden van onze Duitslandreis is boterkoek. Dubbelgevuld bitte. Bij een ouderwetse bakkerij vlakbij de grens verkopen ze de beste die ik ooit geproefd heb. En nu komt het: je kunt er koffiedrinken op oudjaarsochtend! Door het winkeltje lopen, bij het snoepgoed links, achter de balie langs. Dan zit je opeens tussen alle ovens gezellig met Duitsers te praten over sneeuw, in half Nederlands en half Duits. En dat altijd onder het genot van een heerlijk stuk Butterkuchen, uiteraard.

2009-12-20T14:52:00.003+01:00

Wij hebben geen plek voor een grote kerstboom. En al helemaal niet sinds mijn ouders de kamer hebben volgebouwd met erfstukken. Maar ach, een klein kerstboompje kan ook leuk zijn. Helaas is het dit jaar wel hoogst dramatisch. We hebben een klein, doorzichtig kerstboompje. Hier en daar wat groen, af en toe een zilveren balletje en dito slinger. Niet eens een piek! Het is echt triest.

2009-12-20T14:46:00.003+01:00

Het is misschien een beetje laat. Maar ach, ik heb nog chocoladepepernoten in de kast liggen, dus het mag nog. Ik word zó ziek van dat gezeur over zwarte Piet! Eerst Anouk al, en vrijdagavond bij Pauw & Witteman Doutzen Kroes. Voordat je begint met schreeuwen: zwarte Pieten zijn géén slaven! Zwarte Piet was juist vrijgemaakt door Sint Nicolaas. De Pieten waren hem zo dankbaar, dat ze besloten hem voor altijd te helpen. Tadaa, mysterie ontrafeld. Laat je kinders maar weer lekker genieten van die fijne traditie, het mag.

2009-12-09T16:47:00.003+01:00

Beste reclamemensen van RTL,

Ik heb een tip voor jullie. Ik kijk bijna elke ochtend naar het RTL ontbijtnieuws. Soms kom ik er pas halverwege in. Dan wacht ik altijd even het reclameblok af, om ook het begin te kijken. Jan de Hoop nodigt mij daar ook altijd zo vriendelijk voor uit. Maar bij dat reclameblok zit het probleem. Als ik namelijk RTL ontbijtnieuws kijk, ben ik over het algemeen aan het ontbijten (ja, echt!). Dan heb ik geen zin in gepraat over urineverlies, nare geurtjes of kotsende mensen. Even dat jullie het weten.

Alvast bedankt!

2009-11-15T00:40:00.003+01:00

Werken in een supermarkt staat garant voor het ontmoeten van heel veel verschillende types. Rare snuiters, bekakte dametjes op leeftijd, maar ook heel erg vervelende klanten. Zo komt er bij ons een familie waarvoor elk kassameisje het liefst wegduikt. Komen ze binnen, dan probeert iedereen zo snel mogelijk andere klusjes te doen. Vandaag waren ze vroeg, dat gaat als een lopend vuurtje de winkel rond. Het zijn van die mensen die een half uur koffie gaan drinken, vervolgens nog drie kwartier tijdschriften doorbladeren, en daarna gepikeerd raken als het afrekenen niet snel genoeg gaat. Hun vervelende kinderen (waarbij echt een steekje loszit) trekken je de producten zowat uit de handen. Ze schreeuwen de hele winkel door en houden ervan om uren naar één meisje te staren. Wie dat is, verschilt per maand.
Is de prijs van een kuipje boter op het schap één cent goedkoper dan wat de kassa aanslaat, zijn ze in staat terug te komen. Ze stallen altijd minstens vijf planten bij de klantenservice, om die dan drie uur later weer op te halen. Toen er een klein conflictje was met het niet goed lezen van een reclamefoldertje, dreigde de vader met: "Ik kom hier nooit weer!" Wij haalden opgelucht adem. Helaas juichten we te vroeg.

Vandaag hoorde ik de moeder weer eens klagen: "Wij vissen ook altijd naast de boot!"
Je begrijpt wel dat ik toen heel hard moest lachen.

2009-11-10T21:58:00.002+01:00

Echt gezien:

"Mijn ballen wegen 200 gram"

- Uithangbord van een gehaktballenkraam op de markt.

2009-10-21T20:13:00.005+02:00

Pijnlijke uitspraak van hoofdofficier van Justitie Diederik Greive over het Hoek van Holland-drama (in RTL nieuws): "Wij schieten niet vanuit de heup..." Ai, laat daar nou net iemand zijn omgekomen door een poltiekogel...

2009-10-06T17:28:00.004+02:00

Schrijven was vroeger voor mij verbonden aan m'n website. PP, voor degenen die het zich nog kunnen herinneren. Ik schreef, omdat mijn website gevuld moest worden. Ik bleef schrijven, omdat bezoekers terugkwamen voor iets nieuws. Vaak schreef ik dus ook met mijn bezoekers in m'n achterhoofd. Toen mijn website een beetje in het slop raakte, schreef ik dus ook veel minder. Af en toe had ik nog wel eens ideetjes, midden in de nacht, maar daar deed ik verder niets mee. Soms vind ik nog blaadjes met korte notities, met 'dingetjes' voor een verhaal of gedicht.

Dat schrijven was ook de reden dat ik journalistiek ben gaan doen. Ik kreeg altijd positieve reacties van lezers, zij vonden dat ik er meer mee moest doen. En eigenlijk was journalistiek ook de enige opleiding die ik leuk vond. In de twee jaar die achter me liggen, kwam ik erachter dat ik andere journalistiek ook heel erg leuk vind. Radio en televisie, daar ligt mijn toekomst.

Toch ben ik de richting Verhalen gaan volgen. Deels omdat ik moest kiezen, en deze me de minst slechte uit drie leek, maar stiekem was ik ook wel benieuwd of ik het nog kon. Of ik het nog in me had. Of ik nog inspiratie had, na die twee jaren schrijven met regels.

Vandaag is het officieel: ik kan het nog.

2009-09-15T13:29:00.003+02:00

Gezien:
'Te koop heren boerderij.'
Bij zulke advertenties gaan mijn hersenen werken. We begrijpen natuurlijk allemaal wat er staat. Namelijk: herenboerderij. Maar hoe je het ook zou kunnen lezen: 'te koop, heren, boerderij'. Een oproep aan alle mannelijke medemensen, er is een boerderij te koop! Zegt het voort, zegt het voort! Het is absoluut géén boerderij voor dames, nee, dit is een speciale boerderij voor heren.

2009-09-15T13:28:00.001+02:00

Ik luister graag naar de troonrede. Hoe Beatrix het woord 'crisis' [kriissis] uitspreekt, heerlijk!

2009-09-14T16:03:00.003+02:00

"Een mens is een mens, en het beetje verstand dat je mag hebben komt niet of nauwelijks aan het bod als hartstocht laait en de beperkingen van het mensdom je in het nauw brengen." - Uit Het lijden van de jonge Werther van Johann Wolfgang Goethe.

2009-09-07T18:59:00.002+02:00

Daar waar andere mensen al een x aantal weken weer in de schoolbanken zitten, begint mijn collegejaar overmorgen pas. En daar waar die andere mensen mij vol afgunst aankijken, heb ik echt zin om weer aan het werk te gaan. Productief te zijn. Mijn hersenen uit te dagen. Mezelf te ontwikkelen.

Waarschijnlijk denk ik daar de dag na overmorgen heel anders over.

2009-08-24T10:19:00.002+02:00

Als mensen zeggen: "Ik ben alleen gelukkig, en gelukkig alleen!", vraag ik me af waarom al dat geluk met zoveel nadruk moet...

2009-08-19T09:14:00.000+02:00

Ik zwem al praktisch mijn hele leven. Waar andere kindertjes niet konden stoppen met huilen omdat ze zwemles zo vreselijk vonden, was ik juist helemaal in mijn element. Ik weet me nog te herinneren dat ik de pion mocht opduiken, als we onderwaterzwemmen oefenden. Maar tijdens diploma-zwemmen dook ik als een van de eersten. Dus toen bleef ik maar een poos onder water, zodat ik alsnog die pion naar boven mocht halen.
Na mijn B-diploma kon ik het zwemmen niet missen, en gaf mijn moeder me snel op voor een zwemclub. Een gezellige zwemclub, zo bleek later, want ik ben er tot op de dag van vandaag blijven hangen. Zo’n vijftien jaar dus. Sindsdien heb ik nog wat diploma’s gehaald (basis 1, zwemvaardigheid 1,2,3), aardig wat vierdaagses gedaan, wedstrijden gezwommen, heb ik zwemles gegeven en ondertussen ben ik ook lid geworden van het bestuur van de zwemclub.
Back in the days was het ledenbestand van mijn club groot en uitgebreid. Nu is het kort, er zijn nog maar zestien leden over en waarschijnlijk gaan er eerder leden afhaken dan toestromen. Realistisch gezien is dit een aflopende zaak. En dat vind ik jammer. Heel erg jammer. Want ik weet dat ik nooit lid van een andere zwemclub zal worden. Vergeef me de melancholie, maar mijn roots liggen in mijn kleine, gezellige, niets-moet-alles-mag-clubbie. Dus vandaar dat ik me vandaag een beetje ontheemd voel. Maar morgen, morgen ga ik mijn stinkende best doen leden te werven.

2009-08-07T18:43:00.001+02:00

Wat hebben botsautootjes, pinball en een badkuip gemeen met maandverband? Niets, zou je zeggen. Toch gebruikt Alldays deze dingen in hun commercials. Om aan te tonen dat geen enkel maandverband beter beschermt. Of zo. Die logica gaat me iets te ver. Hoe bedoelen ze dat in vredesnaam: ‘Geen doorlekkingsgevaar door onze unieke botsautotechnologie’? Het kan niet missen, er zit een mannelijk brein achter deze reclames.

2009-07-24T15:57:00.002+02:00

Het begon toch weer te kriebelen.